Mam już na koncie całkiem sporo projektów - dużych i małych i tych napisanych “do szuflady”. Każdy staram się wykonać jak najlepiej, ale zawsze jest tak, że projekt albo “mi leży” albo “mi nie leży”. Najbardziej lubię projekty, które wychodzą poza środowisko serwera web i wchodzą w interakcję z otoczeniem mniej lub bardziej “fizycznym”. Najnowszym takim [...]

Przeglądając ostatnio forum php.pl natknąłem się na kolejny już temat, w którym autor miał problemy z układaniem ścieżek dostępu do plików w dość rozbudowanej strukturze katalogowej swego projektu. Sprawa niby wydaje się banalna: ot, wpisać ścieżkę i tyle. Gdy jednak dodamy do tego sprawy związane z rozwijaniem kodu oraz systemu plików (katalogi robocze i te sprawy), okaże się, że bez przemyślanej strategii i jakiegoś zarządcy po prostu zginiemy. Co tu dużo mówić - przyjemny temat na artykuł.

W dokumentacji komponentu Zend_Form jest mała nieścisłość w kwestii sprawdzania poprawności liczb całkowitych i ciągów cyfr. Gdy dla wymaganego pola ustawimy walidator Int lub Digits to po wpisaniu wartości ‘0′ otrzymamy błędny komunikat. Powodem jest automatycznie dodawany walidator NotEmpty, który na szczęście można wyłączyć za pomocą metody setAutoInsertNotEmptyValidator(). Poniżej zamieściłem przykładowy kod.

Od dłuższego czasu denerwują mnie internetowe programy telewizyjne. Twórcy – zazwyczaj duże portale, bo tylko takie stać na wykupienie programów od firm je zbierających – totalnie nie znają się na usability (bardzo popularne słowo ;) ). Nie dość że umieszczają na jednej stronie jak najmniejszą liczbę kanałów, to jeszcze serwują...

Od wczoraj trwa prawdziwa gorączka i podniecenie na webhostingtalk.pl a to ze względu na nową, jak się okazuje, bardzo interesującą ofertę serwerów z OVH. Przedmiotem pożądania stał się RPS, tym bardziej, że OVH w ramach promocji i testów rozdała 50 takich serwerów za darmo na okres jednego miesiąca (świetne posunięcie marketingowe). Czym jest RPS? OVH tłumaczy [...]

Migracja Zend Framework z wersji 1.0.4 do 1.5.0 była w miarę bezbolesna, ale jednak wymagała wprowadzenia kilku poprawek. Na szczęście większość z nich udało się wprowadzić za pomocą “znajdź i zamień”.

Jakiś czas temu napisałem artykuł o setterach i getterach w PHP5. Może warto poruszyć podobny temat dotyczący Pythona? :)

Przede wszystkim, model obiektowy Pythona jest zupełnie inny niż PHP. Nie będę go tu omawiał, ponieważ to temat na dość obszerną książkę :) Generalnie obiektówka Pythona jest pełniejsza, ma większe możliwości przeciążania zarówno metod, jak i operatorów (których w PHP przeciążyć nie można).

Podstawą do pisania własnych setterów i getterów są w Pythonie dwie metody magiczne: __getattr__() i __setattr__(). Istnieje także metoda __delattr__() służąca do implementacji usuwania konkretnego atrybutu.

Czytaj dalej tutaj (rozwija treść wpisu)
Czytaj dalej na blogu autora...

Zwiń
Czytaj na blogu autora...