Czytaj dalej tutaj (rozwija treść wpisu)
Czytaj dalej na blogu autora...

Zwiń
Czytaj na blogu autora...

W ubiegłym tygodniu ukazała się wersja 1.3 alpha znakomitego frameworka Symfony. Z pewnością nie uświadczymy rewolucji podobnej do tej w momencie ukazania się sf 1.1 i 1.2, jednak liczne drobne zmiany jakie wprowadzono powinny dość znacząco usprawnić naszą prace - pełna lista zmian dostępna jest tutaj. Wersja 1.3 podobnie jak 1.1 ma być jedynie wersją przejściową do 1.4, która ma się ukazać dopiero w 2010 roku i która będzie wspierana do 2013.

Poniżej krótka lista najważniejszych wg mnie zmian:

- E-mail. Dodano domyślny system odpowiadający za wysyłanie e-maili oparty o SwiftMailer 4.1. Nie miałem okazji testować tego mailera, także nie mogę podać żadnych konkretnych argumentów “za”, bądź “przeciw”. Wiem natomiast, że nowym Project Managerem tego projektu został Fabien Potencier, także o jego dalszy rozwój i wsparcie możemy być spokojni. Do tej pory w swoich projektach z powodzeniem wykorzystywałem Zend_Mail, a SwiftMiailera postaram się przetestować przy najbliższej okazji. Poniżej przykład wykorzystania zintergorwanego z Symfony SwiftMailera:

<?php
$message = $this->getMailer()->
  compose('od@przyklad.pl', 'do@przyklad.pl', 'Temat wiadomości', 'Treść')->
  attach(Swift_Attachment::fromPath('/sciezka/do/pliku'))
;
$this->getMailer()->send($message);
?>

- Doctrine jako domyślny ORM. Pomimo tego, że pomału przekonuję się do tego ORMa, w większych projektach wciąż zostaje przy Propelu - budowanie zapytań z wykorzystaniem obiektów Criteria bardziej przypadło mi do gustu. Wg zapowiedzi wsparcie dla Propela ma się zakończyć wraz z pojawieniem się sf 2.0, jednakże ostatnio przewodzenie na projektem Propel objął François Zaninotto (były pracownik Sensio, autor wielu pluginów i części dokumentacji), co mam nadzieje zaowocuje reaktywacją projektu (wersja 1.4 ma ukazać się w  październiku). Wracając do samego Doctrine - dodano nowe opcje dla definiowania struktury bazy danych w pliku YAML, a także nowe komendy dla generatorów.

- Formularze. Przede wszystkim dodano metodę useFields (mój odopwiedniki unsetAllExcept, przykład poniżej), klasy: BaseForm (klasa nadrzędna dla wszystkich formularzy) i sfFormSymfony (przydatna przy implementacji zdarzeń na formularzach). Ponadto dodano brakujące metody takie jak: setDefault(), setLabel(), setIdFormat(), setHidden() dla komponentów wykorzystywanych w formularzach.

<?php
class UserForm extends BaseUserForm
{
  public function configure()
  {
    $this->useFields(array(
        'name',
        'surname',
        'email'
    ));
  }
}
?>

- inne zmiany o których warto wspomnieć: poprawiono wsparcie dla testów (metody checkForm() i matches(), ułatwiono debugowanie), podczas tworzenia nowego projektu mamy możliwość utworzenia własnego instalatora poprzez zadanie opcji –installer i odpowiedniego skryptu.

Migracja do nowej wersji nie powinna przysporzyć problemów - instrukcja dostępna jest na stronie projektu.

Ostatnia część tworzenia projektu loggera zdarzeń – klasy Log. Skupimy się na wykończeniu projektu, który naprawi powstałe wcześniej niedociągnięcia, trudności w korzystaniu. Utworzona klasa połączy nam wszystkie funkcjonalności w jedno. Doda kilka funkcjonalności, wprowadzi wygodę w użytkowaniu, łatwość zmian.

W pierwszej części ustaliliśmy wymagania klasy Log, ustaliliśmy strukturę, zasady funkcjonowania klasy oraz napisaliśmy interfejs.
W drugiej części rozwinęliśmy nasz projekt o klasę logFile implementującą wcześniej utworzony interfejs, omówiliśmy możliwość rozszerzeń funkcjonalności o nowe klasy (LogDB) oraz spotkaliśmy się z problemem szybkiej zmiany rodzaju wykorzystywanej klasy.

Tworzenie klasy

Stwórzmy klasę, która połączy w sobie możliwość używania różnych klas loggera (logFile, logDb). Aby zachować ustalone na początku wymagania, dać możliwość łatwego wykorzystania, szybkiej zmiany silnika bez potrzeby wielu zmian w kodzie oraz maksymalnie skrócić zapis, musimy skorzystać z kilku technologi OOP.

Pierwsza z nich – klasa statyczna, druga – singleton. Czemu tak?
Klasa statyczna + singleton załatwi nam szybkie i wygodnie użycie:

log::info('Szybko i sprawnie');

. Dzięki temu, po ustaleniu na początku skryptu silnika przechowywania logów w dalszej części możemy wygodnie korzystać z w/w zapisu. Dodatkowo przejście z logowania do pliku na logowanie do bazy nastąpi tylko w jednym miejscu. Jak zapewne zauważyliście nawet nazwa klasy została maksymalnie skrócona log, aby użycie było jak najbardziej wygodne.

Zatem do dzieła. Wzór klasy będzie następujący:

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18

<?php
class log implements log_log{
	private static $driver;
	private static $drivers = array();
	private static $defaultDriverName = 'log_logFile';
 
	protected function __construct(){}
	protected function __clone(){}
 
	public static function instance(){}
	public static function addDriver(log_log $driver){}
	public static function useDriver($drivername=''){}
 
	public static function error($err,$driverName=''){}
	public static function warn($err,$driverName=''){}
	public static function info($err,$driverName=''){}
}
?>

Zmienne klasy

W klasie log mamy zadeklarowane 3 zmienne. Każda z nich ma swoje, łatwe do odgadnięcia, zastosowanie:
private static $driver; – aktualny sterownik klasy loggera
private static $drivers = array(); – tablica dostępnych (dodanych) sterowników
private static $defaultDriverName = 'log_logFile'; – nazwa domyślnego sterownika

Statyczna zmienna klasy $driver; przechowuje aktualnie wybrany sterownik, do którego następuje zapis logów. W trakcie korzystania z klasy będzie możliwa zmiana sterownika, dzięki temu, nawet w jednym skrypcie zachowamy możliwość wybrania innego sterownika do zapisu logu konkretnego zdarzenia.
Kolejna zmienna $drivers; jest tablicą przechowującą obiekty klas poszczególnych sterowników. Dzięki temu po jednokrotnym wykorzystaniu konkretnego sterownika, w przypadku jego ponownego użycia obiekt nie jest tworzony na nowo.
Trzecia zmienna $defaultDriverName; jak sama nazwa wskazuje, przechowuje nazwę domyślnego sterownika klasy loggera. Dzięki temu klasa jest gotowa do użycia bez ustawiania sterownika przy każdym, pierwszym, uruchomieniu skryptu.

Metody

Trzech ostatnich metod error(), warn(), info() nie muszę omawiać, zostało to już przedstawione w poprzednich częściach. Jedyną różnicą względem poprzednich implementacji jest dodanie nowego parametru: $driverName =''. Parametr ten, jak nazwa wskazuje, podaje nazwę sterownika, którego należy użyć do zapisu danego komunikatu. Domyślnie nie jest zdefiniowany, a w przypadku jego nie podania, wykorzystywany jest domyślny sterownik. Istnieje jednak możliwość podania innego sterownika do zapisu konkretnego komunikatu. Dzięki temu rozszerzamy funkcjonalność naszej klasy, o wybór sterownika dla konkretnego komunikatu, lub pojedynczego wystąpienia.

Utworzyliśmy dwie metody z dostępem ustawionym na protected:

protected function __construct(){}
protected function __clone(){}

Ich zadaniem jest pilnowanie, aby nasza klasa była rzeczywiście singletonem. Zabezpiecza przed utworzeniem nowego obiektu klasy log z poza niej samej oraz przed utworzeniem kopii takiego obiektu.

Czytaj dalej tutaj (rozwija treść wpisu)
Czytaj dalej na blogu autora...

Zwiń
Czytaj na blogu autora...

W pierwszej części na temat optymalizacji bloga opartego na WordPress skupiliśmy się na kilku elementach:
Zmianie memory_limit() poprzez php.ini, .htaccess, lub ini_set() w php. Następnie zapoznaliśmy się z częścią możliwości optymalizacji po stronie front-end’u (cache).

W dzisiejszej części będziemy kontynuować proces optymalizacji do tego stopnia, aby możliwym było bezproblemowe korzystanie z platformy blogowej.

Zacznijmy od optymalizacji bazy danych.

Nieużywane szablony

Jeśli uruchamiając blog nie mogliśmy się zdecydować na konkretny szablon (theme), próbowaliśmy kliku z nich, do tego ustawialiśmy w nich jakieś opcje, dodatki, konfiguracje – to po zmianie na inny szablo wpisy dokonane dla poprzednich szablonów pozostaną zapisane w bazie. Jest to dobre rozwiązanie w przypadku, gdy zechcemy zmienić szablon (powrócić do wcześniej ustawionego) – konfiguracja zostaje przywrócona do etapu na jakim ją pozostawiliśmy. Jednak jeśli zdecydujemy się już na ten jedyny, wybrany szablon, zwykle nie będziemy go zmieniać, raczej upiększać, modyfikować. Możemy zatem śmiało usunąć pozostałe, oraz wszystkie wpisy w bazie danych które po nich pozostały. W tym celu logujemy się do menedżera MySQl (SQLyog, PMA) przeglądamy tabelę wp_options w poszukiwaniu wpisów odnoszących się do starych szablonów, wtyczek, które odinstalowaliśmy i usuwamy je.

Nieaktualne ustawienia wtyczek

W moim przypadku usunięcie nieaktualnych wpisów odnoszących do ustawień kilku szablonów oraz wpisów pozostałych po wtyczkach zmniejszyło ilość wierszy w tabeli wp_options o około 80 rekordów (wszystkie z ustawionym autoload na 'yes'). Dodatkowo postanowiłem zmienić opcję autoload dla wybranych wpisów (po uprzednim pełnym backupie bazy). Ustawienia zostały zmienione tylko dla tych wpisów, odnośnie których znaczenia byłem pewien, oraz tych, które nie miały wartości. Samo zużycie pamięci zostało nieznacznie zmienione – w granicach błędu statystycznego. Jednak ilość zwróconych wyników uległa lekkiemu zmniejszeniu oraz zmniejszył się czas trwania zapytań – zatem przyśpieszenie już jakieś nastąpiło.

Indeksy

Przeglądając wyniki z WP Tuner (włączone ustawienia: Show Everything) natknąłem się na kilka niepoprawnych zapytań, na zapytania z narzutem, bez odpowiednio ustawionych indeksów. Niezbędnym okazało się ponowne zalogowanie do MySQL’a celem naniesienia poprawek poprzez dodanie indeksów. Zwykle brak indeksów występuje w przypadku wtyczek.

Szkice, wpisy autosave

Jeśli zakończyliśmy edycję wpisów, oraz wszystkie szkice zostały opublikowane, bądź są nam już niepotrzebne możemy je usunąć. Upewnijmy się tylko uprzednio, czy opublikowane wpisy są już ostateczne i nie będziemy chcieli wracać do poprzednich wersji. Funkcjonalność WordPress’a jaką jest automatyczne zapisywanie szkiców bywa bardzo przydatna. Jednak po zakończonej edycji wpisu, opublikowania go w wersji, która nie wymaga zmian, pozostałe wersje wpisu są już niepotrzebne. Usuniemy je za pomocą zapytania sql:

DELETE FROM wp_posts WHERE post_type = "revision";

Cache

W pierwszej części wspomniałem o systemach cache dostępnych jako wtyczki, a także o możliwości napisania własnych. Poza cache generowanych plików warto ustawiać czas ważności cache takich elementów jak pliki js, css, grafiki, dla przeglądarki. Tak, aby w przypadku braku modyfikacji przeglądarka nie pobierała ponownie tych plików, nawet nie zgłaszała potrzeby ich pobrania.

Jedną z opcji będzie wydłużenie domyślnego czasu ważności plików w zależności od ich rozszerzenia. Do tego celu posłużą nam dyrektywy apache oraz plik .htaccess. Odnajdujemy plik .htaccess w lokalizacji wp-content/cache, edytujemy:

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30

# BEGIN supercache
<IfModule mod_mime.c>
  <FilesMatch "\.html\.gz$">
    ForceType text/html
    FileETag None
  </FilesMatch>
  AddEncoding gzip .gz
  AddType text/html .gz
</IfModule>
<IfModule mod_deflate.c>
  SetEnvIfNoCase Request_URI \.gz$ no-gzip
</IfModule>
<IfModule mod_headers.c>
  Header set Cache-Control 'max-age=300, must-revalidate'
</IfModule>
<IfModule mod_expires.c>
  ExpiresActive On
ExpiresDefault A300
ExpiresByType application/x-javascript A3600
ExpiresByType text/css A3600
ExpiresByType image/gif A3600
ExpiresByType image/png A3600
ExpiresByType image/jpeg A3600
ExpiresByType text/plain A300
ExpiresByType application/x-shockwave-flash A3600
ExpiresByType video/x-flv A3600
ExpiresByType application/pdf A3600
ExpiresByType text/html A300
</IfModule>
# END supercache

Interesują nas wpisy od linii 16, czyli w momencie gdy moduł mod_expires.c jest dostępny. Wraz z nim dostajemy możliwość ustawienia domyślnego czasu ważności elementów strony w zależności od ich typu. Jak widzimy domyślnie ustawiony jest na A3600 – czyli 3600 sec = 1 godz. W przypadku, gdy grafiki nie będą się zbyt często zmieniać śmiało możemy wydłużyć ten okres do miesiąca czyli: A2592000. Zatem w liniach 19-23 możemy wpisać nowy czas aktualności plików dla przeglądarki.
Poza określaniem czasu w sekundach mod_expires daje możliwość określania czasu za pomocą słownych określeń, np:

1
2
3
4
5
6

# Słowne określenia czasu ważności cache
<IfModule mod_expires.c>
  ExpiresActive On
ExpiresDefault "access plus 1 week"
ExpiresByType application/x-javascript "access plus 1 month"
ExpiresByType text/css "modification plus 5 hours"

Więcej szczegółów na stronie apache – module mod_expires

Czytaj dalej tutaj (rozwija treść wpisu)
Czytaj dalej na blogu autora...

Zwiń
Czytaj na blogu autora...

Dziś chciałbym Wam przedstawić pewną bardzo fajną i przydatną bibliotekę dla przeglądarki IE (której bardzo nie lubię ), która pomoże nam zrobić z IE używalną i prawie web-dev friendly.

ie7.js – co to jest?

Biblioteka jest napisana przez Dean Edwards’a w całości w JavaScript (js), nie, nie jest oparta o framework jQuery. Co nam daje ta biblioteka? Poprawia wiele błędów, które uniemożliwiają nam w klarownym sposób tworzenie layoutów pod strony, nie dość że i tak są zgodne z w3c to mimo wszystko czasami zdarzy się że IE się wyburaczy, i mowa tutaj zarówno o IE6 jak i o IE7, chodź ta druga jest już trochę bardziej przystosowana do życia w rodzinie. Możemy też dzięki tej bibliotece cieszyć się przejrzystością plików *.png, dodając tym co chcemy obrazkom infix czyli blabla-trans.png, podkreślony jest infix, czyli to co chcemy dodać.

Naprawmy selektory css w ie

Biblioteka ie7.js naprawia nam takie selektory css jak:

• rodzic > dziecko
• rodzic + dziecko
• rodzic ~ dziecko
• .multiple.classes
• :hover
• :first-child
• [attr]
• [attr="value"]
• [attr~="value"]
• [attr|="value"]
• [attr^="value"]
• [attr$="value"]
• [attr*="value"]

Naprawmy właściwości css w ie

Biblioteka ie7.js naprawia nam takie właściwości css jak:

• background-attachment
• background-image
• bottom
• cursor
• display
• font-size
• margin
• max-height
• max-width
• min-height
• min-width
• overflow
• position
• right

Naprawmy elementy html w ie

Biblioteka ie7.js naprawia nam takie elementy html jak:

• abbr
• img – mowa o infixie
• label

Naprawmy pozostałe błędy w ie

Biblioteka ie7-squish.js naprawia nam takie elementy html jak:

• Podwójny margin
• Peekaboo
• Nieprzewijana treść

Jest też jeszcze opis biblioteki ie8.js która poprawia braki w przeglądarce ie7, ale za dużo treści ma. Na samym dole artykuły wszystkie linki.

Jak używać?

Ażeby strona nam piknie śmigała robimy jedną rzecz gdzieś w nagłówku, pomiędzy atrybutami <head> a </head> wstawiamy o to ten kod:

<!--[if lt IE 8]>
<script src="http://ie7-js.googlecode.com/svn/version/2.0(beta3)/IE8.js" type="text/javascript"></script>
<script src="http://ie7-js.googlecode.com/svn/version/2.0(beta3)/ie7-squish.js" type="text/javascript"></script>
<![endif]-->

To wszystko, oczywiście możemy pobrać to na twardziela hostinga i trzymać, ale po co? ;]